มะ...เข้าเรื่องกัน...

เมื่อครั้งที่ไปร้องที่ B2S เซ็นทรัลลาดพร้าว
เป็นวันแรกที่ใส่กระโปรงไปร้อง
เป็นวันแรกที่ทุกคนได้เห็นผมสั้นที่เพิ่งตัด
วันนั้นสนุกมากเลย แล้วก็มีรูปด้วยเลยเอามาให้ดูกัน
เริ่มจากเพลงแรก ไม่ใช่พระเจ้า ไม่มีรูปอ่ะจ้ะ

ต่อมา เพลง "ความต่าง" ...สำหรับคนมีรักที่จบแบบเจ็บๆ
ดูตัวเองเวลาจับไมค์แล้วไม่เหมือนตัวเองยังไงไม่รู้

ต่อมา เพลง"ละไว้ในฐานที่เข้าใจ" และ "ชลาลัย"
เพลงอะไรก่อนไม่แน่ใจ แต่2เพลงนี้แหละค่ะ
พี่เอสก็ร้องดีเหมือนเดิม ทั้งๆที่พักผ่อนน้อย
เฮ่อ...ทำได้ไงน่ะ T_T

วันนี้คนดูเยอะนะเนี่ย...ตื่นเต้นซะงั้นเลยค่ะ
คงเพราะที่กว้างด้วยมั้งนะ มีแฟนๆตามมาดูกลุ่มนึง
แต่เสียดายที่มาไม่ทัน

ร้องจบก็มีสัทภาษณ์(ตลกคาเฟ่55)นิดๆหน่อยๆ
มุก กับ พี่กิฟท์ ยืนขำอยู่ข้างหลังก่อนจะตามมาแจม

จากนั้นก็ได้เวลาแจกลายเซ็นลงบนโปสเตอร์
เซ็นกันไปๆ...

วันนี้เป็นวันแรกที่แจกโปสเตอร์หมดเกลี้ยงเลย!

อ่ะ เรามาแนะนำสมาชิกกันดีกว่า ^^
ใครที่เคยฟังเพลงแล้วยังไม่ค่อยคุ้นหน้าก็ดูกันเลยค่ะ

เสื้อเขียว : พี่กิฟท์ ร้องเพลง ไม่ใช่พระเจ้า
เสื้อลาย : พี่ซั้ว มือกีต้าร์เทพ! 55
เสื้อขาวตรงมุมขวาล่าง : มุกเองงงง >__<

คนซ้าย : พี่ตูน มือเบส6สาย ย้ำ! 6สาย!
คนกลาง : พี่อ้อย แฟน(เพลง)เหนียวแน่น อิอิ
และเป็นตากล้องอีกด้วย
คนขวา : พี่เอส โปรดิวเซอร์เสียงดีของเรา~

คนซ้าย : พี่นิว มือกลอง หมีพูห์~!
คนขวา : พี่อ้อยเจ้าเก่า

คนซ้าย : เอ๊ะยังไง บล็อคพี่อ้อยหรือบล็อคมุกเนี่ย 55
คนขวา : มุกเอง หลังร้องเสร็จทำไมหน้าง่วงๆเนอะ

จริงๆมีรูปที่ยังไม่เคยอัพอีกเยอะแยะมากมาย
วันนี้ก็เลยจับเอามารวมกันให้หมดเลย 555
แล้วก็...กลับมาระลึกชาติกันอีกทีดีกว่า

รูปนี้ถ่ายตอนวันที่ขึ้นเวทีครั้งแรกค่ะ ยังผมยาวอยู่เลย
งานโปรโมท LEE ที่ พารากอน ตื่นเต้นมากๆ

งานนี้งานที่2มั้ง ที่ Central World ค่ะ
เป็นการเล่นแบบ Full Band ครั้งแรก
ตื่นเต้นหนักเลยเพราะเวทีอลังการมาก
เป็นงาน Melody of Life #1 ค่ะ
วันอาทิตย์นี้ก็จะเป็นวันที่ได้กลับไปขึ้นเวทีนี้อีกครั้ง
ในงาน Melody of Life # 2
ไม่น่าเชื่อเลย...เวลาผ่านไปไวขนาดนี้เชียว

ต่อไปคงจะมีอะไรให้เรียนรู้อีกเยอะแยะ
บนถนนสายดนตรีเส้นยาวๆเส้นนี้...
และก็คงไม่ได้มีเวลามาอัพบล็อค มาเล่นเน็ต
หรือว่าไปงานบ่อยๆแล้ว
เพราะตอนนี้มุกเป็นนิศิษย์ใหม่ของ ABAC แล้วค่ะ
อิอิ ภูมิใจเนอะ 555
เรียนคณะ ARTS เอก Music Performance
เครื่องดนตรีที่ใช้สอบกับเรียนก็ กีต้าร์
ส่วนสาขาที่จะเลือกก็ Music Writting and Production
ต้องไปเรียนที่ ABAC บางนา ต้องอยู่หอด้วย
อาทิตย์หน้าก็จะเริ่มเรียน Intensive Couse แล้ว
ถ้าได้ใส่ชุดนักศึกษาเมื่อไหร่จะถ่ายรูปมาลง ^^
ผู้หญิงที่เรียนกีต้าร์มีแค่มุกคนเดียวเอง...
รู้สึกฝีมือจะอ่อนสุดในบรรดามือกีต้าร์แล้วแหละ
เพราะงั้นก็เลยต้องขยันซ้อม

เราเกิดมาไม่มีพรสวรรค์ ก็ต้องใช้พรแสวง!

"สู้!!"

*นอกประเด็น*
ไม่ใช่ว่าฉันไม่รู้สึกอะไร ...คนนะเว้ย ไม่ใช่นางมาร
แต่ฉันเลือกที่จะดูแลตัวเองให้ดี ทำตัวให้สดใส

มันก็ดีกว่าการทำร้ายตัวเองไม่จบไม่สิ้น เมาเป็นหมา
สุขภาพร่างกายย่ำแย่ ...ทำแบบนั้นแล้วได้อะไร?
ความน่าเวทนา น่าสงสารจากคนอื่นมันช่วยอะไร?

การเลือกจะเป็นผู้หญิงที่ไม่อ่อนแอมันผิดตรงไหน?
ถึงแม้จะต้องเก็บเอามาร้องไห้เงียบๆคนเดียว
มันก็ยังคุ้ม...คุ้มกว่าการที่จะให้ใครต่อใครมาสงสาร
เพราะงั้น...
ฉันเลยดูเหมือนผู้หญิงไม่มีหัวใจ ไม่เคยรักใครจริง

***ไม่ได้พาดพิงหรือหมายถึง "ใคร" ค่ะ***

แหม๋...เกิดเป็นหญิง แท้จริงแสนลำบาก.....เน้อ T__T